Wygląda na to że rola Związku ogranicza się jedynie do potwierdzenia zdobytego wyniku przez zawodnika , bo wszystko inne ( dosłownie) musi zrobić sam i za własne pieniądze.

nie rozumiem o co tyle krzyku, bo od wielu lat takie zasady są dla bloczkowców właściwie niezmienne
tak więc NIC NOWEGO w tym roku i w następnych pewnie też

To o co powinniśmy zacząć walczyć, to uniezależnienie składu reprezentacji od decyzji „trenera” bądź Związku. Wysokie/za wysokie limity są przede wszystkim po to by jakby co wysyłać „swoich ludzi”. Zobaczcie co sie dzieje obecnie przy ustawianiu reprezentacji na IO w łukach klasycznych

Moim zdaniem powinniśmy iść w stronę zasad w USA, czyli czysto punktowego podejścia, biorącego pod uwagę 3 składniki: wyniki kwalifikacji, średnią z rundek i liczbę wygranych pojedynków każdy z każdym pierwszej 8-ki po kwalifikacjach. I żadnych limitów, bo przecież i tak jadą najlepsi z danego kraju
http://www.polskielucznictwo.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=126:amerykanie-ustalili-sklad-na-hms&catid=10&Itemid=101

Ewolucja wszelkich organizacji (nie tylko łuczniczych i nie tylko sportowych, wszystkich!) w państwach socjalno-biurokratycznych jest zawsze taka sama - i nie ma się co na nieuchronne prawa socjologii obrażać.
Są trzy drogi:

I.) Droga najdłuższa:
1. Najpierw pasjonaci na równych prawach zawiązują organizację. Finansują ją z dobrowolnych składek, samego zainteresowanego lub ewentualnego sponsora.
2. Szybko znajdują się spryciarze, którzy chcą się ustawić ponad resztą i na tej reszcie pasożytować. Organizacja nabiera skostniałe formy biurokratyczne (prezesi, wiceprezesi, zarządy, komisje, sekretarze itp.).
3. Naduprzywilejowana wierchuszka zaczyna kombinować jak tu zwiększyć swoje wpływy i profity poza pobierane dobrowolne składki. Lobbuje, by na ich interesiki płacili też niezainteresowani - najczęściej podatnicy. Gdy lobbing się uda - początkowo mami się płacących, że coś tam w zamian dostaną, coś im się załatwi.
4. Gdy płacący przywykną do płacenia - stopniowo, kroczek po kroczku redukuje się usługi świadczone w zamian za przymusowe już składki - a to podwyższa się wiek emerytalny (ZUS), a to zmniejsza docelowo do zera refundacje leków (NFZ), a to mówi się sportowcom, by sami opłacali swoje zawody i szkolenie. Cel osiągnięty, kasa dla spryciarzy jest, reszta przywykła i nie protestuje przeciwko dojeniu, z którego już nic nie ma, poza problemami i kłopotami.

Są też drogi skrócone:

II). Spryciarze w społeczeństwach przywykłych do biurokratyczno-podatkowego dojenia od razu zakładają od podstaw organizację o skostniałych strukturach z naduprzywilejowanymi władzami (przykładów z niedalekiej przeszłości nie należy daleko szukać ) Dalsza ewolucja - jak w punkcie poprzednim.

III). W społeczeństwach najbardziej przywykłych do wyzysku organizację od podstaw dojącą podatników i nie tylko od początku nie dającą nic w zamian, ale i przeszkadzającą zakłada państwo, pomijając wcześniejsze etapy ewolucyjne.

Jest tylko jeden sposób, by uniknąć nieuchronnych skutków - nie zgadzać się na jakiekolwiek biurokracje, naduprzywilejowania, dofinansowania z podatków itp. Wtedy zainteresowany tak czy owak będzie płacił sam - ale bez dodatkowych haraczy dla nie tylko kosztownych, ale i wręcz przeszkadzających pośredników.