Hmm na początek strzelaj z odległości takiej z której będziesz trafiał w matę nawet jeżeli wydaje się to nudne to uchroni strzały i pozwoli na ugruntowanie postawy powtarzalności itd.

No nie dziwie się że strzały Ci się gięły jak miałeś taki parametr. W dodatku jak strzelałeś z mocnego łuku to te strzały zachowywały się napewno jak "słomki".

Kolego Marczello po pierwsze masz za mocny łuk jak na początkującego. Na początku zabawy z łucznictwem trzeba opanować pewne zasady strzelania, trzeba znać przynajmniej podstawowe zasady techniki strzelania. Nie jest sztuką kupić mocny łuk i mieć nadzieję, że będzie się odrazu dobrze strzelać i trafiać w cel. Łucznictwo jest sportem i tak jak każdy sport wymaga odpowiedniego wytrenowania i doświadczenia.

p.s. Do Rudy Śląskiej masz w miarę blisko, przyjedź na trening to zobaczysz jak to wszystko wygląda.

Witajcie.
Taki łuk 60 funtowy doradził mi sprzedawca. Chciał mi sprzedać 40 funtów, ale mówi, że ze mnie byk chłop to 60f będzie wystarczająco, ponieważ na 40f szybko się znudzę. Faktem jest, że dziennie bolą mnie ramiona, ale strzelam dalej.
Dobry pomysł z tym trzepakiem że też na to nie wpadłem wcześniej.
Gdzie można znaleźć godziny treningów w Rudzie Ślaskiej. Chętnie przyjadę popatrzeć i po kilka wskazówek.
Dzięki za zaproszenie.
pzdr.
Moje oznaczenie strzały to 1916 - jakie oznaczenie mają mocniejsze strzały?

Tutaj masz opis parametru strzał Eastona

Tak jest to strona UKSu którego prowadzę. Treningi w wtorki od 18 do 20, w soboty od 12 do 14.

Celuje się grotem(jego górną krawędzią) a nie jego szpicem-ponieważ z perspektywy strzelającego nie jest on widoczny...naciąg również nie jest "za głowę" tylko na wysokość ucha.
Poza tym inną "trudnością", przy tak długim naciągu jest odłożenie poprawek bocznych-ponieważ strzała widoczna jest pod kątem.
Jak we wszystkim- tylko trening czyni mistrza...
Co do tego czy ciężko czy nie...przed naszym "byk-chłopem" mnóstwo pracy i ćwiczeń(trudno,sam chciał); polecam m in.wszelkie odmiany "pompek"...
 
Zresztą łuk Marczello zapewne jest łukiem "walijskim" jedynie z nazwy.

Oryginalny łuk długi, walijski(po tym jak na przełomie XII i XIII wieku, przyjęli go Anglicy- ELB) różni się od większości obecnie dostępnych (i zazwyczaj spotykanych) łuków laminatowych niemal pod każdym względem; poza materiałami użytymi do jego budowy(choć to akurat jest sprawa raczej drugorzędna)odmienna jest konstrukcja ramion(w laminatowych, ramiona -w przekroju poprzecznym-są zwykle płaskie a nie jak w oryginale o kształcie bardziej lub mniej spłaszczonej litery "D");
brak jest również często spotykanych we współczesnych"longbowach"półek i wcięć w majdanie;

Cały łuk jest jednym, płynnym elementem, pozbawionym jakiejkolwiek wyodrębnionej rękojeści lub uchwytu...
Prawdziwy "Walijczyk" przystosowany był do pracy ze strzałami o długości dochodzącej nawet do 32-33 cali



podczas gdy większość laminatowych"longbowów", "wyskalowana" jest jedynie na 28-29 cali.
Są oczywiście również laminatowe repliki oryginalnych łuków historycznych-ale takiej nasz kolega zapewne nie posiada.

Inną rzeczą jest siła naciągu-6o# to jak na łuk walijski śmieszna wartość.
Najlżejsze angielskie (długie) łuki bojowe-zwane War bowami miały ok.80-90 funtów naciągu.
Tak więc określenie "łuk walijski"jest -w tej akurat sytuacji- niewłaściwe(to niestety częsty błąd).
Większość współczesnych laminatowych "longbowów"-poza długością-nie ma nic wspólnego z ich dawnymi poprzednikami(choć-co dziwne- jakoś umyka to ponoć "ortodoksyjnym do bólu" bractwom rycerskim)...

Kolejna rzecz to strzały- aluminiowe są niestety "poronionym" pomysłem...
Lepsze byłyby drewniane albo ostatecznie karbonowe(wyłącznie opierzone).
W przypadku oryginalnego "Walijczyka" wyłącznie drewniane-bo każde inne to w zasadzie "profanacja"

"tradycyjnie"parę linków...

English Longbow wersja "light"...
oraz bardziej "hard" numer 1...
...numer 2...
numer 3...i wiele,wiele innych...

Anglicy mają takie powiedzenie: "...It is important to distinguish between the two - an English War bow is a Longbow, but a longbow is rarely a war bow!

Pozdrawiam

Jak już wspomniałem poprzednio, średniowieczne długie łuki angielskie miały potworną(przynajmniej w porównaniu z dzisiejszymi)siłę naciągu.
Musiały takie być, bo głównym materiałem do wytwarzania łuków było niemal wyłącznie drewno(w Azji i wschodniej Europie,rozwinęły się dużo sprawniejsze kompozytowe łuki refleksyjne).
Jak wiadomo, samo drewno - a także wykonane z niego łuki, nie były zbyt sprawne...duża część zgromadzonej energii po prostu szła na straty...
Dzisiaj, łuki nie muszą mieć "mamuciej" twardości-z uwagi na istniejące już  tworzywa sztuczne(m.in. włókna szklane czy węglowe)...ale wtedy...

Wówczas wyszkolenie łucznika trwało średnio 7-10 lat. Nauka rozpoczynała się w wieku 7-8 lat. Wraz z wiekiem i doświadczeniem młodego Longbowmena, coraz potężniejszy stawał się też jego łuk.
Wskutek wielogodzinnych, codziennych treningów z łukami o siłach nierzadko przekraczających 70 kilogramów, kręgosłup ulegał trwałym odkształceniom.
Łuki te naciągano dwoma palcami (!) wykorzystując pracę i masę całego ciała- a nie jak obecnie wyłącznie mięśnie grzbietu i ramion...
Taktyka działania formacji łuczników opierała się głównie na zasypywaniu wroga "deszczem" strzał a nie ostrzałem precyzyjnym.
Nie na darmo English Longbow zwany jest "karabinem maszynowym" okresu średniowiecza...nie było czasu na jakiekolwiek celowanie...strzelano przecież "na wyczucie"(zakodowane przez lata morderczych treningów) w rozpędzony i dziki tłum.
Dobry łucznik był w stanie posłać średnio 10-12 strzał na minutę !!!
Poza tym łuki drewniane źle znoszą długie celowanie(drewno się "męczy")- więc 2 do 3 sekund to i tak aż nazbyt dużo czasu.

Mimo tego co napisałem o taktyce, pojedynczy łucznicy byli mistrzami w swoim fachu...normą było trafianie w cel wielkości konia z odległości 150 metrów...jednak byli i bardziej uzdolnieni-Henryk VIII, król Anglii(1509-1547),wielki miłośnik łucznictwa, sam zapalony łucznik ponoć trafiał jabłko z odległości 240 yardów (219,3 m).

Pozdrawiam

To że z 150 metrów w konia to przesada dzisaj wiekszość łuczników używających longbowow od lat trafiają w znak wrogowy z 200 metrów ze 150 metrów w konia to chyba minimum albo umiejetności niezdary (jednak długo trenującego bo nie trenowano tych co mieli talent tylko każdego). Tak czy siak nie chciałem nikogo obrażać tylko powiedzieć że umiejetności angielskich łuczników były zdecydowanie wieksze .