ŁUKI MYŚLIWSKIE
 dla tych co myślą inaczej-Michał.
    Łuki myśliwskie to nadal broń chętnie używana do polowań w wielu krajach świata. Różnią się jednak znacznie od swych historycznych- drewnianych pierwowzorów, wykonuje się je z nowoczesnych materiałów i z wykorzystaniem techniki niemal kosmicznej. Firmy głównie amerykańskie, kanadyjskie, koreańskie czy włoskie prześcigają się w pomysłach, co do rozwiązań czy stopów, z jakich wykonane są ich łuki. Często wyposaża się je w celowniki z noktowizorem czy laserem, nie ma tu, bowiem ograniczeń regulaminowych jak przy łukach sportowych. Najczęściej są to łuki typu Compound, choć wielu łuczników strzela z łuków klasycznych, są i tacy, którzy wolą  łuki drewniane i związany z nimi najstarszy na świecie sposób polowania. Zrzeszają się we własnych związkach łowieckich, mają swoje własne przepisy i regulamin i uważani są za elitę myśliwych. Oczywiście mowa tu o krajach takich jak USA, Kanada, Australia czy Austria.
    Łuki drewniane myśliwi wykonują często sami według starych metod i z odpowiednio wysuszonego drewna, to samo dotyczy strzał i grotów. Łucznicy strzelający z compoundów są w lepszej sytuacji, do dyspozycji mają całą gamę broni i strzał, można dobrać łuk nawet dla swojego kilkuletniego dziecka. Łuki bloczkowe (compoundy) w wersji myśliwskiej są lekkie z krótkim stabilizatorem, malowane często w barwy maskujące. Kołczan dla wygody wielu łuczników nosi przykręcony bezpośrednio do łuku, strzały wykonane ze  stopów aluminium, często pokryte karbonem. Groty myśliwskie posiadają specjalny kształt są niezwykle ostre, niekiedy zaopatrzone w skrzydełka, wszystko po to by z łatwością przebić skórę dzika czy niedźwiedzia.
    W Polsce niestety polowanie z łukiem jest niedozwolone i traktowane przez związek łowiecki jak kłusownictwo, nie istnieje na razie żaden związek ani klub łowiecki dla myśliwych chętnych na polowanie z łukiem, są jednak pasjonaci polujący poza granicami naszego kraju i chętnie nawiążemy z nimi kontakt.
 
POLOWANIE

    W wielu krajach wolno polować tylko z bronią palną, a polowanie z łukiem czy kuszą uznawane jest za kłusownictwo. Tak jest i w Polsce -związki łowieckie zazdrośnie strzegą swoich praw i terenów. Nie ma mowy o powołaniu jakiejkolwiek nowej organizacji zrzeszającej na przykład myśliwych, ale chcących polować z kuszą czy łukiem. Pojawienie się z tą bronią w polskim lesie może skończyć się niestety więzieniem. Dlatego miłośnikom polowania, na wzór naszych przodków, pozostają tylko miejsca poza granicami naszego kraju.

    Polowanie z łukiem to coś zupełnie innego niż nazywana polowaniem rzeź przy użyciu broni palnej z celownikiem optycznym, specjalną amunicją, nagonką czy bezpiecznymi „ambonami myśliwskimi”. Myśliwi z łukami polują samotnie lub w małych, kilkuosobowych grupkach. Zwierze jest tropione, jak za dawnych indiańskich czasów. Samo przygotowanie do wyjścia w las to ceremoniał: ubranie przeważnie maskujące, często rodem z oddziałów specjalnych, nie powinno być prane w pachnącym proszku, myśliwy nie może używać jakichkolwiek kosmetyków,(wody kolońskiej pachnącego mydła itp.) Często stosuje się okadzanie całego ekwipunku i ubrania dymem z ogniska, do którego wrzucono trawę i igliwie. Kluby amerykańskie zatrudniają rdzennych amerykanów, czy jak ktoś woli Indian, jako przewodników i tropicieli. Polowanie polega na wytropieniu zwierzyny i podejściu do niej na odległość strzału. W przypadku łuku, uwzględniając warunki panujące w lesie, odległość ta  wynosi od 30 do 50m. Daje to o wiele większe szanse zwierzynie na przeżycie, a od myśliwego wymaga sporych umiejętności w skradaniu się i maskowaniu swej osoby. Jeśli sobie uświadomimy, że z łukiem poluje się nawet na niedźwiedzie, to łatwo wyobrazić sobie skalę trudności i niebezpieczeństwa. Zdarza się często, że polowanie takie to wielodniowa wyprawa z tropieniem, wspinaczką, nocnymi obozowiskami i zakończone jednym strzałem, na dodatek spudłowanym, po którym trzeba zmykać przed nieco rozgniewanym dzikiem czy jeleniem, o niedźwiadku nie wspomnę. Jednak popularność takich polowań stale rośnie na całym świecie, a i obrońcy zwierząt twierdzą, że są one bardziej humanitarne. Dla tych, którzy nie chcą zabijać zwierząt wymyślono zawody 3-D gdzie można postrzelać do plastikowych zwierzaków ustawionych w lesie.
 

Witam wszystkich, artykuł przeczytałem z uwagą, i jeśli nasi ministrowie aprobują polowanie z łukiem w Polsce, kto wie ?, może i ja sam bym zapolował ?. Koledzy ja nie do końca jestem przeciwny, lecz nie zdecydowany, sam jestem myśliwym- lecz nie praktykującym. Nie mam na to czasu ani kasu  . Artykuł jest wspaniały i zrozumiał dla każdego. Miło mi się go czytało. Jestem wędkarzem, zbieraczem, łazęgom leśnym, nasz kraj zbyt szybko wystartował na szerokie wody świata, wiele musimy za akceptować i do wielu rzeczy musimy dojrzeć.  Cieszę się że jednak jest spore zainteresowanie tym tematem,  nasze lasy i jego zasoby są zbyt  uszczuplone, jest nas zbyt mało abyśmy to dobro odbudowali, cóż  działajcie.    Panie ministrze,  proszę rozważcie tę kwestię, ja węszę tu sporo dobrej kasy, pomogli byśmy wnieść sporo dobrego dla  PZŁ. I dobra społecznego,     na początek proponuję legalizację prywatnych gospodarstw hodowli zwierząt  w celach łowieckich dla łuczników, pod nadzorem rządowym.  Cóż działajcie Bowhunterzy, ja jednak dopisuję się do waszego podejścia,  co proponujecie w zamian, co wniesiecie do lasu, zanim z niego wyniesiecie ?. Michał Majdan z Białogardu-----pozdrawiam wszystkich, i tych myślących inaczej.