Witam !
Jeżdżąc na imprezy łucznicze zaobserwowałem że wielu łuczników strzelając z łuków uznawanych za historyczne stosuje współczesne metody celowania ciągnąc cięciwę np. do nosa i ust  zamykając przy tym jedno oko.
Są tez łucznicy , chociaż w zdecydowanej mniejszości którzy strzelają intuicyjnie , ciągnąc cięciwę z boku głowy i nie przymykając oka.Taki strzał to jak rzut kamieniem gdzie całe ciało wie jak "to" zrobić  by pocisk trafił w cel.
Wbrew pozorom takie strzelanie nie jest trudne, po prostu wymaga ostrzelania się i poznania własnego sprzętu- łuku i strzał.
Sam tez strzelam tym sposobem i polecam go innym.Nieraz gdy coś  mi nie wychodziło i próbowałem celować okazywało sie ze wyniki miałem takie same lub ciut gorsze, to po co sie "męczyć" przy celowaniu ? Wystarczy naciągnąć i już :)Może uda mi sie przekonać niektórych 'sportowych " do zmiany w swoim strzelaniu
Pozdrawiam- Rosomak.

Nie ma nic piękniejszego niż strzelanie intuicyjne! Ludziska, nie dajcie się zwieść jakimś celownikom, stabilizatorom... (wybaczcie, bloczkowcy  ) To tylko przeszkadza i kosztuje, a jak odpadnie albo się zgubi to szkoda
Dwa lata temu podczas "Najazdu Barbarzyńców" w Ogrodzieńcu dla odreagowania trudów ciągłego biesiadowania wymyśliliśmy sobie strzelanko (tutaj pozdrowienia dla Jaro  ). Wyleźliśmy na pozostałości murów obronnych i strzelaliśmy przez czały dziedziniec do tarczy. W środku nocy. Nie widzieliśmy tej tarczy, tylko strzałę przez kilka początkowych metrów, kiedy akurat przelatywała pod latarnią. I co? Frajda nie do opisania, a co najlepsze, skupienie podobne jak przy strzelaniu w dzień... co najwyżej wszystkie strzały pod, nad, albo gdzieś obok. Nie było widać, nie było mowy o korekcie, siła wyższa  ale powtarzalność tego co się robi dawała wymierną satysfakcję. Polecam każdemu bo jak się człowiek nie może (nie musi) skupiać na celu, którego nie widzi to się bardziej koncentruje na dopracowaniu tych kilku oszczędnych, zawsze tych samych, nie zawsze potrzebnych  ruchach, które kończą się zwolnieniem cięciwy. Może i ludzie trochę dziwnie wtedy na nas patrzyli... ale w tamtym roku strzelało już kilka osób, a w tym też nie mam zamiaru odpuszczać 

Na dalekim wschodzie mawiają, że jak chcesz dać komuś w mordę to zaczynasz trenować boks... a jak chcesz się naprawdę doskonalić to wybierzesz karate, choć na efekty treningów będziesz musiał czekać duuużo dłużej. To do własnych przemyśleń, nie mam zamiaru nikogo siłą nawracać, wiadomo, kwestia gustu. Szanuję oczywiście sposób strzelania każdego, po prostu jakoś tak wyszło, że jestem z tej ultraintuicyjnej beczki 

Jak zaczynałem strzelać to w sumie nie miałem żadnego nauczyciela który by mi pokazał jak sie to robi , nie czytałem tez żadnej książki o łucznictwie. Wiedziałem tylko ze zakłada się strzałę na cięciwę, naciąga i puszcza w kierunku celu.Może dlatego strzelam tak a nie inaczej.
A żeby strzelać dobrze, niezależnie jakim stylem trzeba ćwiczyć, ćwiczyć i ćwiczyć. Jak w każdym sporcie -jeśli chce się mieć wyniki- no chyba że jest sie cudownym dzieckiem
Owszem na początku były próby jakiegoś celowania, które sam obmyśliłem do swojego stylu i braku doświadczenia i wiedzy.Ale z czasem zwłaszcza przy dłuższym strzelaniu zaczyna sie zapominać o celowaniu a ciało same ustawia sie jak należy do oddania celnego strzału i wtedy właśnie pojawia sie strzelanie intuicyjne. Do takiego strzelania można dojść niezależnie od sposobu mierzenia, po prostu ciało musi zapamiętać odpowiednie ułożenie sie do każdej odległości i wtedy nie "pamięta" się o celowaniu tylko naciągasz i bach !
Przy strzelaniu intuicyjnym najważniejsze jest właśnie zapamiętanie odpowiedniego ustawienia ciała, tyle że bez dodatkowych ułatwień, odniesień, i dużo ćwiczyc

Witam .
Tak sobie analizując strzelanie intuicyjne i czytając powyższe wypowiedzi, zawłaszcza Iwara przypomniałem sobie nasze tegoroczne strzelanie na zamku .Oczywiście po ciemku w nocy i na dystansie ok 60m.
Oczywiście z murku. I dodatkowo nad pozostawiona ciężarówką
Właśnie strzelanie w ciemnościach , nie pozwalające na korzystanie z celowników jest jak najlepszym ćwiczeniem do strzelania intuicyjnego. Widzimy tylko zarys tarczy ( ta była lekko oświetlona ) i wyobrażając sobie tor lotu strzały odpowiednio składamy sie do strzału..Tutaj jest potrzebna bardzo dobra znajomość możliwości swojego łuku i wyobraźnia  ...

NO zdarzyło mi się stanąć przy wyżej wymienionych na tym murku..... nic piękniejszego jak stanie w połowie drogi między strzelającym a tarczą w tym wypadku za ową ciężarówką piękne uczucie i ten dźwięk lotek
w powietrzu...:D:D..

Co do tematu.... też strzelam intuicyjnie i jakoś nie wyobrażam sobie innego systemu.... również nikt mnie nie uczył strzelać....trening i jeszcze raz trening.
Myślę że satysfakcja jaką mam z trafianiem do celu intuicyjnym strzelaniem jest większa niż gdybym używał jakiegokolwiek celownika.

Witam!
Zgadzam się z Twoją tezą! Mam te same odczucia i wnioski zarówno przy strzelaniu z bloczka,jak i łuku tradycyjnego.
Pozdrawiam!

Mnie sie wydaje, ze jest to zwiazane z koncentrowaiem sie na calym celu lub jego okreslonym punkcie.
Np, jak cel jest spory i dosc "jednorodny" (np. pudlo po pizzy , czy zwierzatko 3d), wowczas przy strzelaniu trafialem roznie - zazwyczaj w caly jego obszar.
Po namalowaniu kropki/kolka w srodku - strzaly grupowaly sie bardziej w srodku.

Moze wiec nastepni strzelajacy koncentrowali sie podswiadomie nie tyle na calym zwierzatku, ale na punkcie wbicia strzaly przez poprzednika?

A moze to tylko przypadek, ze tak wyszlo...